Untitled Document

	Gedichten

Het is tijd, tijd om op te ruimen, plaats te maken. Tijd om te vernieuwen, het oude los te laten. Het is tijd, Lang genoeg gelummeld, uitgesteld en afgelast. Lang genoeg geknikt maar niet uitgevoerd. Het is tijd, tijd om in gang te schieten, te doen wat al zolang wacht. Tijd om geen uitvluchten meer te zoeken, en de sprong te wagen...		*De wereld sterft* *Moeder aarde toont haar mooiste kleuren* *oranje, geel, rood, bruin, niet om te treuren* *De dag wordt korter, de nacht wint* *De zon verdwijnt naar waar de zomer begint* *Schorpioen strooit zijn energie uit* *verkondigt transformatie hard en luid* *in ons hart gedenken we ons gemis* *en dat het leven niet eeuwig is* *maar een cirkel die steeds opnieuw* *sterft om plaats te maken voor nieuw*
	Een gedachte danst dwarreld door mijn hoofd het zingt en swingt geloofd, beloofd en wordt geboren inkt vloeit stoeit met het blad knoeit en maakt klad de rijm flit met taal maakt hels kabaal mijn brein broeit het gedicht groeit...
Examenstress Als bij donderslag aan heldere hemel valt het besef van tijdigheid van de beperktheid der dagen... De ruimte die nog over schiet wordt kleiner dan die er was... Verloren momenten betreurd om het accute tekort... Nog zoveel te doen, nog zoveel te studeren, nog zoveel niet begrepen... Het monster van de testen, van de afrekening, komt in sneltrein dichterbij... Angst giert door het lijf, het zwarte gat van onwetendheid, van missen en falen... En toch gaat het leven verder, komt morgen de zon weer op en gaat ook weer onder... Treur niet, huil niet, doe je best en werk, dat is alles wat er nog rest...		Lijntje, lijntje vloei zo vlot lijntje, lijntje stoei maar zot. Kribbel, krabbel speel met het blad schuif en schrap baad in het inktbad. Pennetje licht pennetje diep leid mijn gedachten alsof ik je riep. Lijntje, lijntje maak vorm en woord lijntje, lijntje maak mijn ziel gehoord.
	Lenteprins Hij streelt met een zachte briesje over het land in rust, blaast overal toverwolkjes sprenkelt het nieuwe leven, als hij moeder natuur wakker kust. Voorzichtig piepen de knopjes in het gras en aan de bomen, om dan allen tesamen open te barsten als knalbonbons in fragiele en broze lentedromen. We kunnen weer ademen en genieten van de weelde aan subtiele geuren, onze ogen laten wennen aan het warme zonlicht en de overvloed aan frisse kleuren De ziel in mij wordt wakker weet weer waarom het op aarde is, want na een lange winter is er niets mooiers, hartverwarmender dan een kus van de lenteprins...
In de kilte van deze winter, droom ik van Zomerzon... Zotte zondag zon, zee, zand zomaar zingen zalig zomeren zorgenloos zicht zwemmen zonder... zinnenstrelend zoeken zoete zoenen zwoel zuchten zinderend zacht ziltig zweten zwerven, zweven Zotte zomerse ziel		Mei In mei legt iedere vogel een ei is ons als kind geleerd. Niet moeilijk als het lente is, en het leven weer keert... Maar diep in mij draag ik ook een ei een idee dat vraagt om een nest stevig, warm en alleen het best. Er is nog geen vaste vorm noch materiële waarde en norm het heeft nog geen gezicht ook niet dat stralende licht maar ik wacht en vraag geduld tot de ware kracht wordt onthuld dus ei van mij... groei, leef en keer mijn tij.
	Over de helft van het pad naar 2012... Wakker zijn de meesten al, iedereen weet dat de wereld veranderen zal... Hoe, wanneer en waarom daar is verwarring rond alom. Wordt het een strijd op leven en dood of verandert de energie van onze aardse moederschoot? We hebben de keuze om angstig af te wachten, overstelpt door massahysterie en 'duivelse machten'... Doch we kunnen ook kiezen om te geloven in onze eigen waarheid, om te vertrouwen in Vrede, Liefde en Eenheid. Na vele eeuwen van de zucht naar geld, materie en macht, geloof ik in het unieke en goddelijke van iedere individuele kracht. Laat ons, zonder angst of vrees, de toekomst verwelkomen, voor ons, onze kinderen en alle zielen die nog op aarde komen...
*Feesten* *Honderden redenen kan ik verzinnen* *maar een echt feest, begint van binnen* *Het gaat niet om het eten of het drinken* *ook niet om de cadeautjes of de toosts die klinken* *Een echt feest gaat om gewoon het samen zijn* *Het gevoel van elkaar graag zien om wie we zijn* *Vieren is dankbaar zijn voor alles wat het leven brengt* *een extra jaar erbij, een mijlpaal of de toekomst die wenkt* *Honderden redenen kan ik verzinnen* *Om te feesten met hart en ziel, en gelukkig zijn vanbinnen*		*Het ongeduldig wachten is voorbij,* *het nieuwe verhaal is geboren* *Eindelijk...* *de naweeën ebben weg* *en maken plaats voor het vervolg* *even rusten, even genieten* *maar even...* *want de drang begint opnieuw* *het stopt niet, het blijft vloeien* *er zijn nog zoveel verhalen te vertellen* *nog zoveel geheimen te onthullen* *nog zoveel...*
	*Deuren* *Harde knal* *definitief over* *afgesloten* *zindert na* *in lijf en hart ...* *Kleine kier* *piepend scharnier* *angstig en toch …* *willen weten!* *Open en welkom* *geen barrière* *kwetsbaar …* *maar bereid* *te ontmoeten.* *Tot hier mijn grens* *mijn recht op toegang* *mijn ruimte* *en misschien* *laat ik jou toe …*
*Herkenning* Merkwaardig Bijna bizar Ongelooflijk Vol verwondering Klik Beroerd Bewonderd Voelt bekend Weten 't is juist		*Troost* *Het was even stil maar niet in ons hart* *Veel sterkte en moed in deze nacht* *Denk aan het levensgenot dat wacht* *Op al die vreugde en energetische kracht* *Weet dat de Hemelse Macht* *Heel warm en volle Liefde naar jouw Lacht* *Speciaal voor Jo*
	Het licht van kerst *Het strooit zijn warmte* *kwistig in 't rond.* *Laat de schaduw wachten,* *speelt met vloer en plafond.* *De donkerte van de dagen* *drukt de vreugde neer.* *Hunkering en smachten* *naar de zonneschijn van weleer.* *Voorbij drijft de tijd* *in de stroom van het seizoen* *warm en koud, zomer en winter* *in maanden verzoend.* *Het strooit zijn warmte* *kwistig in 't rond.* *de lichtjes en kaarsjes* *in alle kleurenbont.* *De donkerte en nattigheid* *moet buiten wachten.* *Winden en stormen,* *waaien in najaarsnachten.* *Het strooit zijn warmte* *kwistig in 't rond* *en brengt Liefde in het hart,* *en vreugdevolle wensen in de mond.*
Lach en leef *Het springt, swingt* *licht en huppelig* *niet te pakken* *vrij en frank* *veel gesprankel* *bubbelig en bruisend* *eerst in mijn hoofd* *dan in mijn buik* *schudden en beven* *hilarisch of droog* *licht en huppelig* *vrolijk en blij* *maakt het mij*		Het ritme van het leven *De wekker schreeuwt* *en verjaagt mijn dromen.* *Het duurt altijd even* *voor de dag mag komen.* *De ochtend, een vast ritueel* *dagelijks hetzelfde patroon.* *Langzaam dwingt het mij,* *krijg ik de juiste toon.* *Tijd is er altijd te kort* *als je dingen graag doet* *maar ook is er af en toe iets* *wat ik minder leuk moet.* *Op het einde van de rit* *schrap ik op mijn lijst.* *De energie is bijna op,* *mijn lijf dat om rust krijst.* *Dan komt de weldaad* *van een zachte nacht.* *Mijn geest dwaalt nog even af* *naar wat morgen weer wacht.*
	Welkom thuis *Mijn hart trilt,* *huilt dikke tranen* *van opluchting en vreugde.* *Het aftellen is gedaan* *het wachten voorbij.* *Weer samen één geheel* *en toch individueel.* *Knuffels en kusjes,* *een bijzonder mooi moment* *van saamhorigheid.* *Het gekibbel en geruzie* *zal weer snel zijn* *als vanouds,* *doch dat ene moment* *is de moeite waard,* *blijft gegrift in mijn ziel* *voor als het minder gaat...* *Samen één geheel* *voor heel even,* *het duurt nooit lang* *want we zijn allen individueel.*
*Zalige... zonnige... zomer...* *Waar is dat gevoel toch gebleven?* *Mijn beste herinneringen uit het verleden* *zijn uit zonnig, zalig zomers geweven.* *Lui lekker lummelen,* *zonder het moeten om de hoek* *kon mijn geest doen weg zweven.* *Maar als het luieren nu vervelend wordt,* *en er niets zinnigs is om te doen,* *durf ik het oude vakantiegevoel vergeten.* *Dan springt de goesting* *wild en ontembaar in het rond* *zonder richting, doel of reden...* *Wreed ambetant als iedereen vindt* *dat je moet genieten en niksen,* *in de paradijselijke tuin van Eden.* *Dus probeer ik met alle macht* *de rust en vrede te behouden* *tussen later, nu en verleden...* *Ik bundel mijn nieuwe plannen,* *koester ze met veel liefde,* *en durf ze in de zon te parkeren.* *Ik doe vanalles wat eigenlijk nog moet* *zodat er ruimte komt, later* *voor alles wat geboren werd in de* *zonnige zomer van heden...*		*Het Vervolg* *Moeizaam wachten vol ongeduld,* *onzekerheid en vragen.* *Als het leven even zijn richting mist,* *en het moeizaam is om dragen.* *Dan, zegt men,* *moet je blijven geloven,* *vertrouwen hebben en weten* *dat je beschermd wordt door "Boven".* *Het lijkt eenvoudig en simpel,* *maar dat is het jammer niet.* *Ik weet graag waar ik heen ga,* *wat de Hemel voor mij voorziet.* *Ik heb graag de macht* *om zelf te kiezen waar ik ga,* *doch het is een grote illusie* *want het pad verandert waar ik sta.* *Me laten leiden door de Heer,* *is een opdracht voor altijd.* *Het is bidden in overgave,* *dat alles komt op zijn tijd.* *En daarbij heb ik alleen de keuze* *of ik dat doe in vrede en evenwicht,* *of dat ik strijd met mezelf* *in het donker of in het "Licht".*
	*Moeder- en Vaderdag* *"Vaden, Moeder zult gij eren..."* *staat in de Bijbel neergepend.* *En één keer per jaar* *is dat door iedereen gekend.* *De hele handel speelt gretig mee,* *en heeft dat goed begrepen, zodat alle brave kindertjes* *zich erdoor laten meeslepen.* *Doch als je ouders,* *een plaatsje verovert hebben in je hart,* *is er alleen veel ruimte* *voor liefde en respect zonder smart.* *Duizend ruikers, bonbons,* *pakjes of flessen geestrijke drank,* *kunnen nooit genoeg overtuigen* *zonder eerbied en een diep gevoel van dank.* *Dus zonder schroom bid ik* *tot elke hemelwezen, groot en klein,* *dat we liefdevol met ouders en kinderen,* *nog lang gelukkig mogen zijn...* Dank aan Moeke en Vake**
*Heksen en Walpurgisnacht* *Als Wodan en Freya elkaar vinden* *breekt de zomer bij de Kelten aan.* *De warmte en het licht van de zon* *belooft de oogst van tarwe en graan.* *Een vrome kerkelijke vrouw,* *Walburga, was haar naam* *verrichtte wonderen en genas* *"Patrones van vruchtbaarheid" was haar faam.* *Doch ondanks haar hulp* *om heidenen te bekeren* *bleven heksen van heinden en verre* *op deze nacht wederkeren. Om samen te feesten en te vrijen,* *met duivels en saters,* *zoals de volksvertelling het wil,* *passioneel en met helse katers.* *Echter, de Moedergodin en Hemelgod* *zijn de oorzaak van dit gerucht,* *want op deze magische nacht* *versmelten zij tot gewas en vrucht...* *Zelfs Moeder Maria kreeg het etiket, "beschermvrouw van de natuur"* *met liederen, dansen en bloemen* *een meimaand vol vreugdevuur...*		*Mijn spiegelbeeld en ik* *Een vreemde verstandhouding* *hebben mijn spiegelbeeld en ik.* *Zij liegt niet en bedriegt niet.* *Zij is altijd eerlijk, snik.* *Ook op dagen dat ik haar* *liever niet ontmoeten wil,* *is zij er al bij het ochtendgloren,* *verfromfraaid, geeuwend en zonder bril.* *Tot op dat ogenblik,* *kan ik* *haar nog verdragen* *want zien doe ik 's morgens* *alleen* *als mijn wangen twee glaasjes dragen.* *Na een stevig ontbijt* *en een mok zwart goud,* *gaat het al een pak beter* *en lijkt ze frisser en minder oud.* *Maar tegen de avond aan,* *kan ik haar niet meer missen.* *Ze fleurt dan helemaal op,* *en de rimpeltjes lijkt ze dan weg te wissen.* *Dan zie ik haar weer graag,* *want dan lacht ze en kirt,* *Ze is dan wakker en vrolijk* *een echte onverbetelijke avondflirt.*
	*Van haas tot ei* *Kinderlijke vreugde op het gezicht,* *met een nieuwe vondst in zicht.* *De haas heeft goed zijn best gedaan* *overal lekkers gestrooit* *in het licht van de maan...* *Of waren het de klokken* *verdwenen uit hun hokken* *op weg naar Rome* *om zwaar beladen met chocolade* *terug te komen...* *Als kind werd er zoveel verteld* *over gekleurde eitjes in het veld* *maar uiteindelijk heeft Pasen* *niets te maken met dit kinderfeest* *van klokken en hazen...* *Pasen geeft ons een nieuwe start* *met een schone lei in 't hart,* *opdat we fouten zouden vergeven* *en opnieuw kunnen proberen om* *als mens nog liefdevoller te leven...*
Mijn zielswezentje *Er groeit een wezentje in mij,* *zo kwetsbaar, zo teer* *Huppelend op en neer* *Vrolijk en blij* *Er leeft een wezentje in mij,* *half engel, half elf* *Maar helemaal zichzelf* *ongebonden en vrij* *Er heerst een wezentje in mij,* *voelt zich bij d'hemel horen* *maar is voor d'aard geboren* *een stukje hij, een stukje zij* *Er houdt een wezentje van mij,* *zo warm, zo zacht en zo licht* *Op vriendschap en liefde gericht* *het houdt van jou en mij*		Het idee *Stilte,* *wachten op iets* *Verveling sluit mijn ogen* *Geduld raakt verstopt in mijn dove oren* *Ik wacht en wacht* *Iets flitst* *Vluchtig als een sneeuwvlokje* *IJl als adem in de winterlucht* *Weg* *Teleur gesteld, slechts voor even* *Dan keert het weer,* *Ongrijpbaar, vaag* *Het nestelt zich in mijn hoofd* *Ik wacht en wacht* *Het broeit en groeit* *Krijgt normen en vormen* *Alle kleuren* *Achter mijn gesloten ogen* *Het zingt, swingt* *In mijn open oren* *Een idee werd geboren...*

	*Op zolder* *Op zolder in een donker hoekje staat alles op zijn kop* *want binnenkort wil Tom Teddybeer, trouwen met Mieke Pop.* *Tussen oude kisten en kasten heerst een grote bedrijvigheid.* *Alles moet snel net zijn, er is meer veel tijd.* *Iedereen poetst en plast, helpt zoveel als ie kan.* *Het bonte zoldervolkje is helemaal in de ban.* *Zels sjieke Chantal maakt haar mooie kleedje vuil* *en moeder Muis sleept met een enorme bloementuil.* *De stoere, grote teddybeer weet niet hoe zich te houwen.* *Waarom heeft ie zenuwen, het zal hem toch nooit berouwen?* *Als dan vader Egel met de ceremonie wil beginnen,* *moet nog de gehele spinfamilie het poppenhuisje binnen.* *Eenmaal iedereen gezeten, opent de deuntjesdoos* *en vult de zolder izch met een melodietje, zacht en broos.* *Als dan na een lange tijd eindelijk het ja-woord klinkt* *en bruidegom zijn bruidje zoent, worden er traantjes weg gepinkt.* *Het kersverse paar, opent zoals het hoort* *een eerste Weense wals die zelfs het zoldervolk bekoort.* *Dan barst de feestvreugd los, wordt er gezongen en gezopen,* *klint er geschaterlach en grappen met hopen.* *En als je zo nu en dan, daarboven iets hoort,* *doe dan alsof het je helemaal niet stoort.* *Want dan is er waarschijnlijk weer iets nieuws gebeurd* *en vergeet dan voor een keer de volgende schoonmaakbeurt.*
*Vermist* *Een foto aan de muur* *een vergeelde herinnering* *vervlogen als de wierook* *in een donkere kapel...* *Wachten op iets* *uitgeput geduld* *angst voor verlies* *vrees voor bevestiging...* *Eens lijkt eeuwen geleden* *doch de liefde als vandaag* *houvast aan een sprankeltje* *misschien toch, ooit...* *Kaarsen branden* *verse bloemen bij een kruis* *een bericht komt van ver* *het wachten is voorbij...*		*Heerser* *Diep, zwart, geheimzinnig water* *weerkaatst de maan haar spiegelbeeld* *in een tot de rand toe gevulde krater* *die m'n beeld in tweeën deelt.* *Schemering behoudt zijn geheim terwijl* *de hemel schittert in een sterrenjapon.* *Mist en nevel verraden de rijm* *waar de zon nog net voor vluchten kon.* *Ijle, bijna verstikkende lucht* *is gevuld met vreemde nachtgeluiden.* *'t Briesje dat in m'n haren zucht,* *brengt me de geur van vluchtige kruiden* *Gezeten in het vochtig mos* *hoor ik het nachtelijk lied* *van het kabbelend beekje in het bos* *en het ruisen van het welig riet.* *Dan, verscholen achter de bomen,* *de gestalten van het liefkozend paar...* *Langzaam ziek ze naar de bron komen,* *hun prachtige hoofden bij elkaar.* *Zijn koninklijk gewei als een vorst gedragen* *zijn minne nederig aan zijn zij...* *Niemand zou het durven wagen* *hun spel te storen, een heerser als hij...*

	*Met je korte rokje* *Met je korte rokje,* *je smalle bloesje aan* *ben je uiterst sexy,* *veeg je d'ander van de baan* *Je haren wild en lang,je rooie zoete mond* je perfecte lijfje en je verleidelijke ... Vrouwen bekijken je met ogen, gevuld met jaloezie Wat heb jij toch in Godsnaam, wat zij nooit hebben gehad? Je straalt, je paradeert, je bent een doorn in hun oog omdat je alles hebt, vooral je rokje zo hoog... De winkelier gluurt je kwijlend na de dominee trekt fluitend een wenkbrauw op mannen samen met hun vrouw, gapen je begerig aan met de trouw in hun huwelijk is het toch al lang gedaan Hoge hakjes, slanke benen, een klein stukje stof daarboven wespetaille met een gaatje, weer een lapje welgevuld je jaagt elke man zijn hoofd op hol maar het laat je ijskoud want geen enkel houdt het vol...**
*M'n dagboek en ik* *M'n dagboek* 'k sla je open *en begin mijn verhaal* *de woorden zijn nog zoek,* *je bent zo onbeschreven* *zo maagdelijk wit, bijna kaal* *Geen vlekken, geen kreuken* *nog geen teken van zijn* *'k zal je tooien met poëzie en spreuken* *m'n hart en geloof op één lijn...* *Ja, jij wordt mij, aan jou wil ik alles kwijt* *mijn vreugde, mijn pijn* *in jou wil ik vrij en zonder spijt* *mijn innerlijke ikje zijn.* *Zijde per zijde, zal ik je vullen* *met ideeën en gevoelens* *Je papieren perkament omhullen* *met wat ik zie, hoor en proef.* *En op het eind van die lange reis* *kijk ik terug naar wat is geweest* *Dan, misschien oud en grijs* *kan ik zeggen: "'t is goed geweest"...*		*Diep verliefd* *Het geeft niet dat je stil bent,* *het geeft niet dat je zwijgt* *zelfs de stilte went,* *als je de boodschap kent* *en de eenzaamheid verdrijft.* *Geef me de kans je te ontdekken,* *het mooie en goede in je te zien* *de hartstocht te wekken* *en wonden te bedekken* *en de toekomst weer te zien.* *Met je praten zonder woorden,* *signalen geven en ontvangen,* *alsof we bij elkaar hoorden,* *van in vroegere oorden,* *dit eindeloos verlangen* *Is dit liefde wat ik voel,* *die drang om te beminnen,* *dit overzalige gevoel,* *dat zo hevig is van binnen...*